معرفی ویتامین های D3 , E به عنوان پایدارکننده های فرم هگزامر انسولین جهت رهایش تنظیم شده
1405/06/18 در ساعت 09:51:10ویتامین های D و E از معمولترین داروهای درمان طولانی مدت دیابت هستند. یکی از مسائل مهم در این حوزه رهایش انسولین ا ست. افزایش پایداری حالتهای غیرفعال انسولین (فرم هگزامر)در بهبود کارایی رهایش انسولین یک راهکار درحال توسعه است.
چکیده:
پروتئین انسولین به طور معمول در سه فرم مونومر، دایمر و هگزامر مشاهده میشود. در این تحقیق برای اولین بار، بررسی اثر ویتامینهای 3D و E بر پایداری فرم ذخیرهای انسولین، از طریق روش های محاسباتی صورت گرفت. نتایج حاصل از داکینگ مولکولی نشان دهنده وجود 6 جایگاه اتصالی برای این ویتامینها است. ویتامینهای مذکور به واسطه حلقههای ساختاری و خواص هیدروفوب به منطقه هیدروفوب در مرز بین دو زیر واحد انسولین متصل میشوند. نتایج حاصله از مطالعات G-mmpbsa نشان دهنده نقش پایدارکننده این ویتامینها در فرم هگزامر انسولین است. اتصال آنها به هگزامر موجب افزایش معنادار انرژی اتصالی بین زیر واحدهای انسولین شده است. حور ویتامینهای مذکور موجب افزایش تعداد پیوندهای هیدروژنی بین زیرواحدهای مونومری هر همودایمر انسولین شده و نیز تعداد پیوندهای هیدروژنی درونی پروتئین هگزامر انسولین را به طور معناداری افزایش میدهد. اتصال این ویتامینها به فرم هگزامر انسولین موجب پایدارسازی، رهایش آهسته تر و متعادلتر انسنولین و همچنین، افزایش نیمه عمر فرم دایمر در جریان خون می شود. این یافته ها به منظور طراحی راهکار جدید برای تنظیم رهایش انسولین در بدن و همچنین، افزایش نیمه عمر انسولین در خون برای درمان بیماری دیابت نوع II راهگشا خواهد بود.علاوه بر این پایدارسازی فرم هگزامر میتواند به عنوان یک راهکار مؤثر برای درمان دیابت نوع I ازطریق رهایش آهسته از امانه های زیست حسگری ایمپلنت شده نیز مورد استفاده قرار بگیرد.